Podczas jazdy w grupie osób należy przede wszystkim ustalić kilka podstawowych rzeczy. Po pierwsze czas i miejsce spotkania, cel jazdy, miejsce w szyku każdej z osób, tempo, które będzie dla wszystkich odpowiednie oraz lidera prowadzącego grupę. Dobrze jeśli wyznaczymy także ewentualne miejsca postoju na uzupełnienie płynów.

Nie spóźnij się!

Podstawą grupowego wypadu jest puntkualność. Wiele osób jeżdżących na rowerach ma napięty grafik zajęć, więc chce wykonać wszystko zgodnie z wcześniej ustalonym planem. Dlatego najlepiej jeśli start wycieczki odbędzie się nie później niż kilka minut po wyznaczonym czasie. Pamiętaj, że w tym momencie pracujesz na swoje zaufanie. Jeśli zawiedziesz, kolejnej propozycji grupowego wyjazdu możesz nie otrzymać. Dobrze jeśli uda ci się dotrzeć na miejsce piętnaście minut przed czasem. Dzięki temu masz czas na przetestowanie sprawności roweru, sprawedzenie ekwipunku, nałożenie kasku jak i ustalenie z grupą wszelkich szczegółów.

Komunikacja

Komunikacja jest kluczem do bezpiecznej jazdy w grupie. Drogi są pełne ruchu, dziur, oznaczeń, zaparkowanych aut, przebiegających zwierząt i kręcących się pieszych. W momencie gdy poruszasz się za plecami innych osób, twoja widoczność na wszystko co na drodze jest znacznie ograniczona. Ważne jest aby komunikować resztę grupy o wszelkich tego typu zagrożeniach. Posłużyć do tego może kilka krótkich koment takich jak:

Samochód! – gdy auto nadjeżdża zza pleców lub z dużą prędkością na przeciw

Samochód z lewej/prawej! – gdy auto wyprzedza grupe lub stoi na poboczu

Rowerzysta! – gdy trzeba wyprzedzić wolno jadącego rowerzyste

Dziura! – gdy na drodze jest nierówność

Jedź ostrożnie i troskliwie

Rowery podobnie jak samochody są uważane za pojazdy i są zobowiązane do przestrzegania tych samych przepisów ruchu drogowego. Możesz to odczytać jako zapis prawny: twoim obowiązkiem jako rowerzysty jest zapoznania się z prawem. Pamiętaj, że w grupie każde twoje działanie może narazić innych na niebezpieczeństwo. Jesteś więc odpowiedzialny nie tylko za siebie, ale także za innych.

Bądź bezpieczny

Dynamika jazdy w grupie ciągle się zmienia. W zależności od tempa i rodzaju terenu szyk rozciąga się i zwęża jak guma. Przez cały czas musisz być więc bardzo czujny. Jazda w zbyt ciasnym szyku często kończy się kolizjami. A czym może skończy się upadek z roweru, chyba nie trzeba przypominać . Staraj się więc zachować płynną jazdę, nie hamować gwałtownie oraz przewidywać zachowania innych.

W skrócie rzeczy o których powinieneś pamiętać:

• bądź czujny przez cały czas
• nie jedź koło obok koła
• nie patrz wstecz!
• jedź zrelaksowany, nie panikuj
• skup się na jeździe do przodu
• nie hamuj zbyt często, chyba, że jest to konieczne
• trzymaj się lini szyku, zachowaj odstęp

Jazda w grupie to świetna zabawa! Świetna rzecz na odstresowanie się, a także doskonała okazja przemierzenia większych odległości niż podczas samodzielnej jazdy. Jazda w grupie to przede wszystkim jednak obcowanie z innymi miłosnikami dwóch kółek, a także możliwość dzielenia się i wymiany doświadczeniem. Jednak nie przekonasz się dopóki sam nie spróbujesz

Lokalne pociągi typu EZT mają natomiast specjalne przedziały dla osób z większym bagażem (w tym także z rowerami). Zazwyczaj jest to tylna lub przednia część wagonu.

W innych pociągach bez specjalnych zamocowań lub miejsc przeznaczonych na rowery, możesz postawić rower na końcu lub obok wejścia. Jeśli jest jednak więcej rowerzystów w pociągu, może to być mało realna opcja. Konduktor może nakazać kilku osobom opuszczenie pociągu i przejście do kolejnego.

Dobrym pomysłem będzie zabezpieczenie roweru w taki sposób, aby nie przeszkadzał w poruszaniu się innym pasażerom. Warto również  zdjąć z niego wszelkie bagaże i sprzęt. W razie konieczności, ułatwi to sprawną ewakuacje.

Warunki przewozu roweru:

1) w wagonie (przedziale) przystosowanym do przewozu rowerów

2) w pierwszym przedsionku pierwszego wagonu lub ostatnim przedsionku ostatniego wagonu w składzie pociągu

3) w przedziale lub w wyznaczonym miejscu dla podróżnych z większym bagażem ręcznym.

4) przewóz roweru odbywa się pod opieką i nadzorem podróżnego

5) rower nie może przeszkadzać współpodróżnym, ani powodować uszkodzeń lub zanieczyszczeń wagonu

Cena biletu

Bilet na przewóz roweru kupuje się bez określania relacji, a termin ważności takiego biletu jest uzależniony od rodzaju biletu na przejazd, do którego został sprzedany, np. bilet na przewóz roweru kupiony łącznie lub do okazanego biletu turystycznego jest ważny w terminie określonym na bilecie turystycznym. Cena biletu na przewóz roweru pod opieką podróżnego jest zryczałtowana i wynosi 5,50 zł.

Firmy kolejowe

Jak wiadomo istnieją różne firmy obsługujące różne połączenia. Kupując bilet musisz być dokładnie pewien, do którego zamierzasz wsiąść. Najważniejsze z nich to:

- PKP Przewozy Regionalne (PKP PR) – większość pociągów lokalnych, regionalnych (z wyjątkiem mazowieckie).

- PKP Intercity (PKP IC) – Express, InterCIty, EuroCity i połączenia TLG, głównie miedzy Warszawą i innymi wielkimi miastami (Kraków, Katowice, Poznań, Gdańsk)

UWAGA! W nocnych pociągach, które nie posiadają miejsc na rowery ich wprowadzanie jest zabronione. Spółka o dość dziwnej nazwie WARS ma własne zasady dotyczące rowerów i pasażerów. Technicznie w wagonach WARS jest mniej miejsca niż w normalnych pociągach. Pomóc może jedynie rozmowa z załogą pociągu.

Wszystko co należy zrobić, aby móc dodawać +1, to założyć publiczny profil Google. Korzyści jakie wynikają z posiadania takiego konta to przede wszystkim możliwość sprawdzenia polecanych przez znajomych stron, ciekawych tras, noclegów, czy też różnego rodzaju porad dotyczących wypraw rowerowych. Profil jest widoczny dla wszystkich osób znających twój adres e-mail, natomiast przyznane +1-ki, możemy upublicznić lub zachować prywatnymi. Więcej na temat zasady jej działania powie Ci poniższy filmik:

Click here to view the video on YouTube.

Przycisk +1 nie trudno skojarzyć z doskonale nam znanym „Lubię to!” na Facebooku. Wynalazek Google jest więc doskonałą alternatywą dla osób, których świat popularnego Fejsa nie ciekawi, a chętnie polecają wartościowe strony swoim znajomym np. poprzez e-mail.  Zamieszczenie na stronie plus jedynki, daję nam więc nadzieję na dotarcie i realne zaistnienie w świadomości nowej grupy miłośników dwóch kółek i dołączenia ich do naszej rowerowej społeczności. Będzie nam niezmiernie miło jeśli i  Ty znajdziesz się wśród nich

Zdejmowanie pedałów

1. Weź swój rower w przestronne i dobrze oświetlone miejsce. Oprzyj go wygodnie o ścianę lub zrób prowizoryczny stojak, abyś bez problemu mógł pracować. W razie problemów z odpowiednim ustawieniem roweru, połóż kawałek ścierki na podłodze i obróć rower do góry nogami. Pamiętaj o usunięciu wszystkich gadżetów z kierownika jak np. licznik, nawigacja, czy też przednie światło.

2. Przerzuć przerzutkę na najwyższą kasetę. Pomoże to uchronić twoje nadgarstki przed obrażeniami w przypadku ześlizgnięcia się klucza z gwintu.

3. Przygotuj płaski klucz 15 mm lub klucz imbusowy (w zależności od rodzaju pedałów). W 99% przypadków , potrzebny ci będzie ten pierwszy.

4. Postaraj się odkręcić stare pedały. Jeśli zauważysz, że mimo twojego ogromnego wysiłku gwint stawia mocny opór, dobrze będzie użyć sprey’u WD-40 lub jakiegoś oleju. Możliwe, że nakrętka „zapiekła się” z powodu brudu, który się pod nią dostał.

5. Podczas odkręcania pedałów musisz pamiętać o jednej bardzo ważnej rzeczy. Prawy pedał odkręcamy w lewo, zaś lewy w prawo. Czyli kręcimy zawsze w stronę tyłu roweru.

6. Po zdjęciu pedałów należy przeczyścić ramiona korby i nasmarować jest smarem. Możesz użyć smaru do łańcucha.

Zakładanie pedałów

1. Przyłóż nowy pedał do ramiona korby i delikatnie wkręcaj go palcami. Pamiętaj, że pedał oznaczony literą R wkręca się w prawo, a z L w lewo. A więc odwrotnie niż przy odkręcaniu, kręcimy w stronę przodu roweru.

2. Przy pomocy klucza dokręć oba pedały uważając, by nie robić tego zbyt mocno, ze względu na możliwość uszkodzenia korby.

3. Zrób jazdę testową i sprawdź, czy oba pedały są wystarczająco dokręcone.

1. Zidentyfikuj typ zaworu. Przy rowerach spotkasz się zazwyczaj z dwoma rodzajami wentyli do kół: Schrader i Presta. Schrader to zawór stosowany także w oponach samochodowych (przynajmniej w

Ameryce Północnej), zaś Presta wydaję się mniejsza i cieńsza. Co najważniejsze, Presta ma również dodatkową małą nakrętkę, którą przed pompowaniem należy poluzować.

2. Przygotuj odpowiednią pompkę, która twoim zdaniem najlepiej się sprawdzi. Jak zapewne wiesz, mamy do czynienia z dwoma ich rodzajami. Pierwsza to tzw. stand-up, gdzie stoisz na metalowej nóżce i pompujesz oburącz w górę i w dół. Drugi rodzaj, to typowa ręczna i bardziej kompaktowa pompka. Przydatny szczególnie, gdy jesteś poza miastem.

3. Określ typ pompki. Większość nowych pompek wyposażone jest zarówno w obsługę zaworu typu Prest jak i Schrader. Wiele z nich pozwala na odwrócenie końcówki. Mniejszy otwór skierowany na zewnątrz będzie dotyczył Presta, większy Schrader’a. Jeśli pompka nie obsługuje Presta, trzeba będzie wyposażyć się w „adapter Presta”, który dostępny jest w każdym sklepie rowerowym.

4. W tym momencie, jeśli posiadasz zawór Presta, trzeba będzie odkręcić nakrętkę znajdującą się u posady wentylu. Jest to mała nakrętka, którą powinieneś dać radę odkręcić palcami. W momencie wykonywania tej czynności nakrętka powinna przesuwać się ku górze. Wówczas zawór uważany jest za otwarty.

5. Zdejmij plastikowy kapturek z zaworu i odłóż w bezpieczne miejsce. Ważne jest, by go nie zgubić, ponieważ zawory będą ulegać zabrudzeniu, co doprowadzi do trudności w pompowaniu oraz szybszej utraty powietrza.

6. Przyłóż dysze pompki do zaworu i sprawdź czy właściwie przylega. W razie potrzeby przyciśnij i pilnuj, by powietrze nie uciekało na boki.

7. Jeśli pompka posiada dźwignie z zaciskiem przy dyszy zaciśnij ją. Dzięki temu masz pewność, że powietrze wpada prosto do dętki, a dysza nie odczepi się z zaworu.

8. Przystępując do pompowania, sprawdzając okresowo, jak duże jest ciśnienie w oponach. Niektóre nowsze pompki mają wbudowany manometr, który wskazuje ciśnienie. Również na oponie znajduję się zazwyczaj informacja podająca wskazane ciśnienie w kole. W rowerach górskich będzie to od 40 barów do 65. Rower szosowy może być znacznie bardzie dopompowany. W każdym bądź razie jest to bezpieczne.

9. Sprawdź ciśnienie w kole. Najlepiej robić to, poprzez ucisk opony kciukami na końcu bieżnika. Jeśli jesteś w stanie zrobić jedynie milimetrowe wgięcie, oznacza to, że w oponie jest wystarczająco powietrza. W razie potrzeby wróć do kroku poprzedniego.

10. Po zakończeniu pompowania, wyjmij dysze z zaworu uciskając jej wylot kciukiem. Staraj się to zrobić na tyle sprawnie, aby nie uciekło zbyt wiele powietrza.

11. Nałóż gumowy kaptur z powrotem na zawór. Nie przejmuj się jeśli nie pamiętasz, który był do koła tylnego, a który do przedniego. Obie zatyczki powinny być wymienne między sobą.

12. Po kilku dniach od napompowania kół, sprawdź, czy zbyt szybko nie ucieka z nich powietrze. Jeśli okaże się, że tak, może oznaczać to konieczność wymiany dętki.

Zawsze jednak najlepszym doradcą będzie po prostu zdrowy rozsądek i troska o bezpieczeństwo swoje, jak i innych poruszających się po drogach. W momencie, gdy już zdecydujemy się na kupno i wymianę linki, warto dowiedzieć się od czego zacząć i na co w szczególności zwracać uwagę. Na początku dobrze będzie przygotować  klucz płasko oczkowy 9 lub 10 mm oraz klucz imbusowy (sześciokątny) potrzebny do uwolnienia linki z zacisku hamulców. Samo przygotowanie narzędzi, to jednak oczywiście nie wszystko. O poszczególny etapach prac, dowiesz się z dalszej części artykułu.

Zdejmowanie linki hamulcowej w rowerze

1. Sprawdź dokładnie linkę. Jeśli jest ona postrzępiona lub robi się sztywna, masz niemal 100% pewność, że należy ją jak najszybciej wymienić. Wszelkie tarcia sprawią, że klocki hamulcowe nie nałożą się z powrotem poprawnie. Podobnie w przypadku zagięć linki. Warto sprawdzić także stan pancerza.

2. Zdobądź odpowiednią linkę zastępczą. Najlepiej jeśli to będzie nowo zakupiona. Przede wszystkim zwróć uwagę na złączki znajdujące się na jej końcu i sprawdź czy będą pasowały.

3. Zlokalizuj śrubę zaciskającą linkę. Używając klucza imbusowego rozkręć ją. Uważaj, aby nie zgubić kawałka gumy (lub  metalu), który zsuwa się z kabla. Potem będziesz musiał go ponownie

nałożyć.

4. Znajdź regulator obok dźwigni hamulca na kierownicy i odkręć go. Jest to mała zakrętka, którą możesz obracać. Zazwyczaj odkręca się bez konieczności użycia kluczy.

5. Wciskając hamulec, postaraj się wyciągnąć linkę. Nie powinno ci to sprawdzić większego problemu.

Naciąganie linki hamulcowej w rowerze

1.  Przykładając nową linkę do starej określ odpowiednią długość i za pomocą przyrządu do cięcia drutu, utnij w odpowiednim miejscu.

2. Wsadź jedną końcówkę kabla do dźwigni hamulca, a drugą przeprowadź do klocków hamulcowych. Postępuj podobnie jak przy zdejmowaniu linki. Przy dokręcaniu pamiętaj o nałożeniu gumy i wciśnięciu pancerza. Przeprowadź większy kawałek linki przez gumę, tak aby wystawał na zewnątrz. To zapobiega dostawaniu się brudu.

3. Odkręć ponownie śrubę kluczem imbusowym i przeciągnij kabel przez dziurę. Trzymając mocno naciągnięty kabel powoli dokręcaj śrubę, sprawdzając, czy linka cały czas jest napięta.

4. Wciśnij kilka razy dźwignię hamulca sprawdzając napięcie linki. W razie konieczności ponownie podreguluj. Sprawdź czy pancerz na dźwigni jest dobrze nałożony i odpowiednio dokręcony.

Podobną kontroluję przeprowadź na drugim końcu linki.

5. Po upewnieniu się, że wszystko działa jak należy, możesz przystąpić do skrócenia linki przeciągniętej przez zacisk hamulca. Wystarczy zostawić około 6-7 cm.

6. Przeprowadź jazdę testową, sprawdzając działanie hamulców.

Dla zawodników przygotowaliśmy cztery trasy:

• trasa P100 ? piesza ? dystans 100km ? limit czasowy 24h
• trasa R150 ? rowerowa ? dystans 150km ? limit czasowy 15h
• trasa P50 ? piesza ? dystans 50km ? limit czasowy 12h
• trasa R100 ? rowerowa ? dystans 100km ? limit czasowy 12h

Ukończenie trasy pieszej umożliwia zdobycie punktów do Pucharu Polski w Pieszych Maratonach na Orientację. Wynik z tras rowerowych brany jest pod uwagę przy punktacji Pucharu Polski w Maratonach Rowerowych na Orientację.

Wpisowe: do 10.07.2011: 50PLN, po tym terminie 60PLN.

Zgłoszenia, regulamin, informacje szczegółowe: http://hkshades.fla.pl/wielkopolska-szybka-setka

Do zobaczenia na zawodach!

W świetle prawa ścieżka rowerowa powinna mieć szerokość 2 m, rzadziej 1.5 m. Każdy rowerzysta ma oczywiście obowiązek poruszania się wyznaczonymi dla niego fragmentami drogi. Wyjątkiem od tej reguły, może być wzmożony ruch samochodów, który utrudni nam wjazd na ścieżkę. Wówczas bezpieczniej będzie pozostać na drodze. Jeśli natomiast z konieczności przyjdzie nam poruszać się po chodniku, który jest przeznaczony dla pieszych, pamiętać musimy o tym, że jesteśmy tu tylko gośćmi, którzy muszą ustępować pierwszeństwa. Zasada ta działa także w przeciwną stronę. W momencie, gdy pieszy zmuszony jest poruszać się ścieżką rowerową, musi przepuszczać jadących rowerzystów.

Projektanci dróg znaleźli na szczęście kilka znakomitych rozwiązań, dzięki którym ruch na drogach jest płynniejszy i bezpieczniejszy. Oto kilka z nich:

Kontrapasy

Co to są kontrapasy? Krótko mówiąc drogi, gdzie ruch samochodowy jest jednokierunkowy, zaś dla rowerzystów obustronny. Okazuję się, że „jazda pod prąd” na mniej uczęszczanych przez samochody drogach jest dla rowerzystów znacznie bardziej bezpieczna, niż na normalnej drodze, gdzie obowiązuje ruch prawostronny. Kontrapasy mogą być oznaczone znakami B-2 (zakaz wjazdu) lub tabliczkami T-22 (nie dotyczy rowerów). Zdarza się, że na drodze są także wymalowane specjalne pasy.

Pas rowerowy

Jest to jednokierunkowy pas ruchu o szerokości 1,5 metra. Największą zaletą pasa rowerowego jest łatwość jego integracji ze skrzyżowaniami oraz drogami poprzecznymi.

Śluza rowerowa

Śluza jest to fragment wymalowany przy skrzyżowaniach na całej szerokości jezdni. Pozwala on na wyprzedzenie aut oczekujących na zmianę światła i ustawienie się tuż przed nimi, dzięki czemu mamy pewność, że będziemy zauważeni. Jest to także ułatwienie w przypadku chęci zmiany kierunku jazdy.

Ulice rowerowe

W Polsce chyba jednak niezbyt często spotykane. Są to drogi o małym natężeniu ruchu przeznaczone dla rowerów i samochodów. Tu jednak rowerzysta zawsze ma pierwszeństwo.

Bus pas

Bus pasy kojarzymy z pasami przeznaczonymi dla autobusów. Często jednak zdarza się, że dla usprawnienia ruchu są one udostępniane także rowerzystą.

Przejazd rowerowy

To fragment oznakowanego asfaltu bądź torowiska do przekraczania jezdni. Najczęściej spotykany wraz z przejściami dla pieszych. Pamiętajmy jednak, że na przejściach zmuszeni jesteśmy do zejścia z roweru, zaś na przejazdach nie.

Ścieżki pieszo – rowerowe

Nic innego jak chodnik przeznaczony zarówno dla pieszych jak i rowerzystów. W tym przypadku rowerzyści ustępują pierwszeństwa pieszym, zachowując odpowiednią prędkość i ostrożność. Takie drogi można spotkać przede wszystkim w terenach niezabudowanych.

W przypadku gdy nie będziemy systematycznie kontrolować stanu naszego łańcucha i odpowiednio go konserwować poprzez smarowanie, może się okazać, że będziemy musieli go wymienić na nowy. Zaniedbany łańcuch wydłuża się i w związku z tym pomiędzy jego ogniwami a zębatkami powstają luzy. To z kolei wpływa na to, że zębatki ścierają się i wygładzają. Oszlifowane zębatki nie są w stanie utrzymać łańcucha podczas dużego nacisku na pedały i łańcuch zwyczajnie zaczyna przeskakiwać. Dlatego też warto co jakiś czas np. podczas czyszczenia roweru sprawdzać w jakim stanie znajduje się łańcuch, aby maksymalnie wydłużyć jego żywotność. Jeśli jednak łańcuch zaczyna sprawiać nam kłopoty, konieczna będzie jego wymiana. Dlatego podpowiadamy jak to zrobić samodzielnie.

Rozpinanie łańcucha rowerowego

1. Przerzuć przerzutkę na najniższą zębatkę.

2. Przyłóż rozkuwacz do dowolnego ogniwa łańcucha.

3. Zaciśnij rozkuwacz i wypchnij bolec łączący ogniwa  łańcucha.

4. Rozluźnij rozkuwacz i rozepnij łańcuch.

5. Zdejmij łańcuch z roweru.

Zapinanie łańcucha rowerowego

1. Przełóż nowy łańcuch i sprawdź, czy nie będzie potrzebne jego skrócenie. Jeśli tak, określ potrzebną jego długość i za pomocą rozkuwacza rozepnij niepotrzebną część.

2. Narzuć na zębatki nowy łańcuch, tak aby jego końce spotkały się pod rowerem. Pamiętaj, aby bolec łączący ogniwa łańcucha znajdował się od zewnątrz.

3. Używając rozkuwacza złącz łańcuch.

4. Przełączając poszczególne przerzutki sprawdź, czy łańcuch jest odpowiednio napięty.

Jeśli nie ma się dostępu do rozkuwacza, istnieje rozwiązanie zastępcze. Można spróbować wybić bolec nitem przy użyciu młotka. Całą operację musimy przeprowadzić uprzednio ustawiając rower w pozycji poziomej. Najlepiej podłożyć pod ogniwo dużą nakrętkę, aby sprawnie wybić bolec. Następnie przykładając nit do bolca należy wybić bolec za pomocą młotka. W przypadku tego rozwiązania istnieje ryzyko, że nieumiejętne wybicie bolca przyczyni się do uszkodzenia łańcucha.